Team nieuws, verslagen, info 2008 / 2009

Naar het archief: seizoen 2007/2008

Datum

 Team

2008-12-27 MC2 MC2 sluit het jaar 2009 schitterend af.
Voor dit jaar zit het er weer op. Afgelopen zondag heeft MC2 met succes het jaar 2009 v.w.b. zaalhockey afgesloten. Na alle goede wedstrijden van de afgelopen weken, wisten we dat het zwaar zou worden om ook zondag weer te winnen. Ieder team was er op gebrand om van MC2 te winnen en zaterdag ging het dan ook niet zo makkelijk als de andere keren. Ook dit keer hadden ze weer heel veel publiek mee. Broertjes, zusjes, ouders en Dorien, ze waren in grote getale op komen dagen om de meiden van MC2 aan te moedigen en dat deed ze zichtbaar goed. Helaas had Marene andere verplichtingen, maar was Anne gelukkig weer van de partij en was ze zelfs voorzien van speciale hoezen voor haar beenbeschermers, zodat ze goed kan glijden indien dat nodig is. DE dames en coaches van MC2 willen bij deze Bas Vlieger en m.n. zijn moeder bedanken voor de hoezen.
In Bemmel was QZ MC1 de 1e tegenstander. Ze hadden nog niet tegen ze gespeeld en wisten dan ook niet wat ze konden verwachten. Technisch waren ze sterk, maar als team stak het bij QZ nog niet zo goed in elkaar als bij HVZ. MC2 heeft weer bewezen dat hockey een echte teamsport is, waarbij de prestaties van het gehele team altijd winnen van een groepje goede individualisten. Door een hele mooie uitgespeelde aanval kwamen ze dan ook terecht op 1-0. Na rust ging het weer redelijk gelijk op, maar wist de verdediging QZ goed bij Anne weg te houden. De momenten dat ze er wel een keertje door kwamen of een strafcorner mochten nemen, stond Anne steeds weer een succesje voor QZ in de weg. Zo als gezegd wil ieder team nu van MC2 winnen, maar dat ook de scheidsrechter er alles aan zou doen om HVZ te laten verliezen, was voor iedereen toch wel een verrassing. Soms was het echt niet duidelijk wat de speelsters van MC2 fout deden, maar kregen ze toch weer een vrije slag of zelfs een strafcorner tegen en werden mooie doelpunten gewoon afgekeurd. Gelukkig wisten de dames daar ondanks de lichte frustratie toch goed mee om te gaan en bleven ze geconcentreerd spelen en als team opereren. Het maakte niet uit hoeveel ballen ze tegen kregen, MC2 scoorden er gewoon nog een paar loopzuivere doelpunten bij, zodat de marge ruim genoeg was. Na goed teamspel en een paar snelle aanvallen, werd het uiteindelijk zeer terecht 4-0 en konden ze met opgeheven hoofd de zaal verlaten om zich voor te bereiden op de 2e wedstrijd van de dag.
Dit keer was UNION de tegenstander. Eerder hadden ze in Arnhem met 6-1 van UNION gewonnen, maar dat zegt natuurlijk niets. Met dezelfde scheidsrechter, maar dit keer bijgestaan door een goed fluitende andere scheidsrechter, ging HVZ MC2 gewoon weer het eigen spelletje spelen. Niets aantrekken van de scheids, doen wat hij zegt en gewoon als team de sterren van de hemel spelen. Ondanks dat UNION een taaie tegenstander was, stond MC2 bij rust al met 2-0 voor. Daarna ging er nog een schepje bovenop en werd ook UNION toch nog makkelijk weggespeeld. De HVZ verdediging gaf weer heel weinig kansen weg, op het middenveld werd als altijd zeer hard gewerkt en de aanvallers speelden heel goed samen en creëerden veel kansen. Al met al weer een lust voor het oog om naar te kijken. Ondanks dat er ook in deze wedstrijd weer een schitterende tip-in werd afgekeurd (en vraag niet waarom), stond er een mooie 5-0 winst op het scorebord. Ook deze week weer alle 6 punten binnengehaald, veel doelpunten voor en geen één tegen. Een mooiere afsluiting van het jaar konden we ons niet wensen.
De dames van MC2 gaan nu eerst eventjes lekker samen met familie en vrienden genieten van de feestdagen. In 2009 pakken ze de draad gewoon weer op en gaan ze proberen om aan dit prachtige begin van de zaal competitie ook een schitterend einde te breien.

Speelsters, coaches, ouders en supporters van MC2 wensen alle HVZ’ers en hun familie hele fijne feestdagen en een gezond, gelukkig en sportief 2009.
2008-12-14 MC2

Jullie kwamen, zagen en overwonnen.
Na 2 mooie winstpartijen vorige week in Arnhem, moesten we nu naar Nijmegen toe om tegen Upward en Bemmel de 1e plek te verdedigen. Anne en Marene konden  niet meedoen omdat ze andere verplichtingen hadden, Dorien kan het hele zaal seizoen niet meedoen vanwege haar gebroken teen en Sara was nog te ziek om te spelen, maar ging wel mee als toeschouwer. Gelukkig was Caitlin de Keijzer (MD1) bereid om zaterdag in te vallen, waardoor we toch nog met 11 speelsters konden beginnen. Caitlin heel erg bedankt dat je mee wilde spelen.
Zoals gezegd kon Anne dit keer niet mee en moesten we dus noodgedwongen op zoek naar vrijwilligers voor op doel. Julia en Esmee boden aan om beide een wedstrijd te keepen, tot opluchting van de andere dames. Natuurlijk is Anne als keepster niet te evenaren, maar Julia en Esmee stonden werkelijk de sterren van de hemel te keepen. Onverschrokken stonden ze agressief te keepen en liepen ze bij iedere strafcorner geweldig snel uit om het de tegenstander moeilijk te maken. Meiden complimenten, jullie hebben echt prima staan keepen. Als we zeggen “beginnen”, dan bedoelen we ook “beginnen”, want al in de 1e wedstrijd tegen Upward kreeg Vivian Hoppenreijs een hele harde bal op haar voet. Gemotiveerd als altijd speelde ze nog wel eventjes door en wist zelfs nog te scoren, maar de pijn werd zo hevig dat verder spelen echt geen optie meer was.
De 1e wedstrijd moesten we tegen Upward en ondanks dat Upward nog niets gewonnen had, mag je de tegenstander nooit onderschatten. Gelukkig hoeven we jullie dat niet te vertellen en werd er vanaf het begin goed en agressief gespeeld. Doordat Marene niet mee kon spelen en Julia op doel stond, moest Jilke deze wedstrijd samen met  Vivian Campschroer, Floor en Linda de verdediging van de twee teams compleet maken. Zoals altijd werden er heel weinig kansen weggegeven en als er al een keertje een bal doorheen glipte, stond Julia prima te keepen. Dames het is heerlijk dat we zo’n goede verdediging hebben die bijna geen kans weggeeft en voor rust in het team zorgt. Op het middenveld stonden natuurlijk de altijd gedreven en hard werkende Vivian Hoppenreijs en Else, die de verdediging prima ondersteunden, zorgden voor de aansluiting naar voren, de tegenstanders al vroeg stoorden en waar mopgelijk de afvallende bal hard in sloegen. Meiden complimenten voor jullie gedreven instelling en vechtlust voor het hele team. Tenslotte de voorste linie. Deze werd gevormd door Silje en Caitlin in het ene team en Esmay en Esmee in het andere. Tjonge wat ging dat snel zeg. Nico was nog bezig met de wedstrijdformulieren invullen en we stonden door twee flitsende aanvallen en heel mooi samenspel met 2-0 voor. Deze wedstrijd liepen de strafcorners weer goed en werd er vaak uit gescoord. Zelfs zo vaak, dat de coaches van de andere teams vol lof zijn over de manier waarop jullie de strafcorners nemen. Zie het dan ook maar als een dik compliment dat onze tegenstanders proberen om jullie strafcornertactiek te copieren. Gelukkig is een kopij altijd minder goed dan het origineel.  Op één slippertje na, wist Upward eigenlijk niet gevaarlijk te worden en bleven jullie hard werken en goed combineren van achter naar voren en van links naar rechts. Ze werden helemaal zoek gespeeld en aan het einde van de wedstrijd bleek maar weer waarom conditie zo belangrijk is. Daar waar jullie altijd nog een beetje extra kunnen geven, was Upward (mede doordat ze bijna geen wissels hadden) compleet leeg gespeeld. Daar waar we vorige week nog bleven steken op 9-1, haalden jullie dit keer wel de dubbele cijfers en stond er na het laatste fluitsignaal een mooie 10-1 winst op het scorebord.
Na een wedstrijdje rust, bleek dat het voor Vivian deze dag echt niet meer ging lukken en moesten we helaas met één incompleet team beginnen tegen Bemmel. Gelukkig zijn jullie allemaal zo gedreven dat het niet moeilijk was om bij de wissels iemand aan te wijzen om nog een keertje te blijven staan. Het liefste waren jullie allemaal blijven staan, maar dat gaat helaas niet. Als team zijn jullie echter zo goed op elkaar ingespeeld en doet niemand onder voor de ander, dat het niet uitmaakte wie we het veld in stuurden. Jullie vonden elkaar blind en de bal ging lekker snel rond. Esmee stond een prachtige wedstrijd te keepen. Net als de 1e wedstrijd gingen jullie er weer vol op en gaven Bemmel geen kans om op adem te komen. Als een wervelwind gingen jullie door het veld en alleen doordat de keeper van Bemmel zo goed was, bleef het maar bij 1-0 na de 1e helft. Jilke was deze wedstrijd van de achterste naar de voorste linie verplaatst en had de 1-0 netjes in de korte hoek geschoven. Na rust een zelfde spelbeeld. Zevenaar dat aanvalt en met hele mooie combinaties steeds weer gevaarlijk werd en Bemmel dat moest verdedigen en soms kon uitbreken, maar dan goed werd afgestopt door de zekere verdediging en goed keepende Esmee. Het werd dan ook snel 2-0 en 3-0. Dat vonden jullie echter nog niet genoeg en de turbo ging er nog maar weer een keertje op. In een paar slagen werd de bal steeds weer snel van achter naar voren gewerkt en konden de aanvalsters of zelf gevaarlijk worden of een opkomende speelster in scoringspositie brengen. En als dat niet lukt, versierden jullie gewoon een strafcorner, die nu wel bij alle teams bekend en gevreesd is. De 4-0 en 5-0 vielen uit een mooi uitgespeelde aanval en vanuit een goed genomen strafcorner. Eventjes dachten we dat het hierbij zou blijven, maar in de laatste seconde kregen jullie alsnog een strafcorner te nemen. En wat was dat een beauty. Het was echt de laatste seconde dus iedereen kon mee naar voren en ons andere team stond op de balken aan te moedigen. Else sloeg de bal van de linker kant van het doel strak en hard aan, Caitlin liep snel naar de 1e paal, Silje stoorde de uitlopende verdediging door snel in te lopen en de 2e paal te bezetten, Vivian Campschroer stond klaar om de eventueel doorschietende bal op te vangen en Julia stopte de bal van Else goed en sloeg hem hard naast de uitlopende keeper op het doel. Het enige wat Caitlin nog moeste doen was haar stick plat op de grond neer leggen en de bal vloog hard en hoog in de hoek. Dames wat een mooi uitgevoerde strafcorner was dat. Een heerlijke afsluiting van weer een fijne dag zaalhockey. 10-1 en 6-0 winnen, met het getoonde spel en de formidabele uitvoering van de strafcorners heeft de tegenstanders duidelijk gemaakt dat er met HVZ MC2 niet te sollen valt. Ze zijn gewaarschuwd, maar dat houdt ook in dat wij niet mogen verslappen. Iedere tegenstander zal belust zijn op revanche en tegen ons nog meer hun best gaan doen. Jullie kennende zien wij de komende wedstrijden met een gerust hart tegemoet.  Met de steun van het publiek, jullie mooie spel, inzet en gedrevenheid, kan een goed resultaat niet uitblijven. Meiden bedankt voor de wervelende show en tot volgende week.
Nico en Stephan (twee trotse coaches) 
PS.  Vergeet volgende week niet om een wit T-shirt mee te nemen.
2008-12-10 MC2

MC2, een perfecte laatste wedstrijd op het veld, een fantastisch sinterklaasfeest en een denderende start in de zaal MC2 heeft het eerste deel van de veldhockey competitie met een daverende 11-0 winst op Doetinchem afgesloten. Omdat er uit bij Doetinchem ook met dubbele cijfers was gewonnen, bood Julia zich aan om een keertje te keepen, zodat vaste keepster Anne een keertje kon meespelen. De 1e helft wist Doetinchem nog goed stand te houden en maakte Julia het nog behoorlijk spannend door over een bal heen te trappen. De keeperstrainer die langs de kant stond te kijken was in de veronderstelling dat Anne op doel stond en kreeg zowat een hartverzakking. “Anne wat doe je nou!” schreeuwde hij. Nadat hem werd verteld dat Anne niet op doel stond, maar in de spits speelde, kwam hij weer tot rust en zakte zijn bloeddruk. Naast die ene mistrap stond Julia prima te keepen en hield het goal schoon. Met rust was het pas 2-0, maar de kansen werden goed gecreëerd en Doetinchem kwam niet meer onder de druk uit. In de 2e helft gooide de meiden er nog een extra schepje bovenop en werd er lustig op los gescoord. Meiden jullie bleven goed geconcentreerd spelen en hielden het veld goed breed. We hebben niet precies bijgehouden wie er allemaal gescoord hebben en zoals jullie weten maakt dat voor ons ook helemaal niet uit. Wat niet onvermeld mag blijven, is dat Anne normaal de sterren van de hemel staat te keepen, maar nu als gelegenheidsspits 2 hele mooie goals maakte en ook nog een schitterende voorzet gaf waaruit gescoord werd. Dames als team hebben jullie een prima 1e helft van het buiten seizoen afgesloten met een geweldige wedstrijd en zijn we stevig op de derde plaats geëindigd.
Na de wedstrijd was er bij de speelsters van MC2 toch nog enige spanning te voelen, want op zondag werd met het team Sinterklaas gevierd en iedereen was natuurlijk benieuwd naar de mooie gedichten en leuke surprises. Het feest begon met veel gekwebbel en natuurlijk warme chocolademelk en veel snoep en koek, want iedereen was weer een heel jaar zoet geweest. Wat ons als coaches nooit lukt, lukte de Sint en zijn Pieten wel. Bij zijn binnenkomst hadden de meiden plotseling geen praatjes meer en werden de zinnen wel heel erg kort (ja en nee waren de standaard antwoorden) en iedereen was toch wel heel benieuwd wat de Sint allemaal te vertellen had. Daar waar sommige meiden veel aandacht aan de Piet schonken en de Piet aan sommige meiden, was het hoogte punt van de dag voor Dorien toen ze eindelijk bij de Sint op schoot mocht zitten. Tenslotte hebben de Pieten er ook nog voor gezorgd dat de spieren soepel bleven en dansten de meiden (en Nico) er lustig op los. Klik hier voor enkele foto's (pdf).
Al met al een geslaagd en gezellig feest en een mooie overgang van de veldcompetitie naar de zaal toe.

7 december begon de zaalcompetitie voor MC2 en de eerste speeldag was in Arnhem. Na slechts 1 keer binnen trainen, was het voor iedereen weer eventjes wennen. De bal laag houden, allemaal aanvallen en verdedigen, bij strafcorners iedereen meeverdedigen, veel bewegen enz. enz., het was weer een hele omschakeling. Gelukkig had de tegenstander dezelfde problemen en was iedereen na 1 helft spelen weer helemaal gewend aan de systemen en de spelregels. De 1e wedstrijd tegen Union werden we bruut wakker geschud door een tegendoelpunt. Dat was het moment waarop iedereen zich realiseerde dat er ook in de zaal weer hard voor gewerkt moet worden. Nou daar is MC2 niet vies van en Union heeft dat geweten. Nog voor rust kwamen we gelijk tot 1-1 en na een korte pauze ging het los. Anne stond als een leeuwin te keepen en boezemde de tegenstanders veel schrik in door steeds goed en razend snel uit te lopen. De rest werd door de veldspeelsters gedaan. Alles liep als een trein en het maakte niet uit welk team in het veld stond, Union kwam niet meer aan aanvallen toe en MC2 scoorde er weer lustig op los. De eindstand van 6-1 was dan ook geheel verdiend en door goed samenspel tot stand gekomen.
Later op de middag was Beuningen de tegenstander en wisten we dat het tegen de grote speelsters van Beuningen wellicht iets zwaarder zou worden. Goed geconcentreerd werd Beuningen vanaf de 1e minuut onder druk gezet en wisten de meiden van MC2 het goede spel uit de 1e wedstrijd door te trekken naar de 2e. Bij rust stonden we dan ook al met 4-0 voor en was de coach van Beuningen al een beetje wanhopig. In de 2e helft was het spelbeeld niet veel anders. Onze tactiek met de strafcorners liep perfect en bracht de tegenstander telkens weer in verwarring. Steeds als ze dachten te weten hoe we hem zouden nemen, ging het toch net weer iets anders en werden er kansen gecreëerd of zelf direct doelpunten uit gescoord. Ook deze wedstrijd weer een zeer goed keepende Anne die bij strafcorners al voor de aanvallers opdook, voordat ze de bal ook maar een beetje onder controle hadden. En daar waar de keeper van Beuningen ook goed agressief keepte, wisten onze meiden steeds weer de bal netjes terug te leggen, waardoor een opkomende speelster kon scoren. De dubbele cijfers werden net niet gehaald, maar een mooie 9-1 winst was het resultaat van een geweldig mooi gespeelde wedstrijd. Het publiek is niet voor niets komen kijken en heeft waar gehad voor hun geld.
Dames complimenten voor het getoonde spel, de inzet en teamgeest!  Wij coaches hebben weer vol trots naar jullie verrichtingen gekeken. Nico en Stephan
30-11-2008 JD1 Climax na zegereeks van jongens D1 Hockeyvereniging Zevenaar.
Zaterdag 29 november 2008, 15.13 uur. De spanning is voelbaar op het hoofdveld van HVZ op Sportpark Hengelder. Het team heeft donderdag de laatste afmattende en scherpe training voor de beslissende match tegen Arnhem afgewerkt.
Dit najaar zijn op een na alle wedstrijden met ruime cijfers winnend afgesloten. Alleen de uitwedstrijd tegen Arnhem werd ternauwernood met 2 – 3 verloren. Vandaag staat de revanche op het programma. Als deze pot winnend afgesloten wordt mag het team zich herfstkampioen 2008 noemen.
Gretig betreedt Zevenaar het veld. Met ontzag kijkt Arnhem naar de Zevenaarse goalie die ingespeeld wordt door een speciaal voor deze gelegenheid ingehuurde keeperstrainer. Nooit werden de ballen tijdens het “”uberpassen” zo hard ingespeeld bij het warmdraaien. Exact om 15.30 uur klinkt het fluitsignaal voor de start van “The match of the Year”. Met 200% inzet, de uitstraling van het Nederlands voetbalelftal in 1988, een intense beleving en dierlijke gretigheid wordt op iedere bal gelopen. De allebei aanwezige trainers, de voorzitter en de coaches zijn zichtbaar ontroerd bij het aanschouwen van de inzet die hier voorgeschoteld wordt. Het ook vandaag weer massaal toegestroomde publiek staat met open mond te kijken. Arnhem wordt overklast en overbluft door de Zevenaarse honden. De goal die vanaf het fluitsignaal in de lucht hangt laat lang op zich wachten. Maar dan kort voor het rustsignaal wordt na overtuigend uitverdedigen, een aantal strakke passes over het middenveld, de voorste linie bereikt en klinkt de verlossende oorverdovende knal van de bal tegen de plank in de goal. Met de verdiende 1 – 0 gaan we de rust in. Grote verschil met andere wedstrijden is nu dat unaniem geroepen wordt dat “we er nog niet zijn”. Tactische adviezen volgen van Jesper. En de mannen gaan weer gretig de kunstgras wei in. De stalen defensie geeft geen duimbreed toe. Het gedegen middenveld onderschept nagenoeg iedere Arnhemse aanval en de doelgerichte aanvalslinie heeft het vizier op scherp.
De 2 – 0 wordt gescoord uit een strafcorner waarop zo vaak geoefend is dit najaar. Daarna laat Zevenaar de teugels vieren. Dit geeft de bezoekers een sprankje hoop. Echter de defensie, geleid door de vlijmscherpe goalie kent geen genade, laat staan dat ze een tegengoal toestaat. De uiteindelijke nekslag voor Arnhem volgt na een staaltje powerplay van Zevenaar. Alle linies zijn betrokken bij deze publieksgoal waarbij Arnhem alleen maar het nakijken heeft. De verdiende 3 – 0 staat op het scorebord. HVZ D1 is herfstkampioen 2008!
Na het overwinningsdrankje in de kantine volgt de zegetocht op de platte wagen door het centrum van Zevenaar. De snijdende kou kan ook dat plezier niet beletten. Daarmee komt een einde aan deze schitterende dag met een prachtig resultaat.

Marianne & Koen
PS: familie Zweers hartelijk dank voor het regelen van de "touringcar"!
11-11-2008 MC1 Fa. Stafier steekt MC1 in nieuwe outfits
Sponsor Ron Claassen van de firma Stafier, nam spontaan contact op met de coach van de MC1.
"Zeg coach, heb je toevallig interesse in nieuwe out-fits voor de meiden"? Uiteraard hebben we dat. En zie daar, een aantal weken daarna lopen de meisjes van de C1 - uitkomend in de 1e klasse C - geheel in nieuwe shirts en prachtige trainingspakken. Viel er over inzet bij de meisjes al niet veel te klagen; met deze nieuwe outfits krijgen ze een extra stimulans om goed hun best te doen.
En dat gaat heel goed want HVZ- MC1 staat op een keurige 3e plaats op de ranglijst. Een geweldige prestatie.
Namens coach en MC1: Sponsor Ron Claassen van fa. Stafier, héél hartelijk dank!
Foto 1, Foto 2
Op de foto met shirtjes
Zittend v.l.n.r.: Anne Backelandt, Laura Bartels, Lotte Kleinpenning, Sophie Fontein, Ise Geurds, Tess Wattimury en Karlijn Hendriks
Staand v.l.n.r.: Coach Stephan Geurds, Babette Claassen, Marloes Bolck, sponsor Ron Claassen, Fleur Gademan, Femke Adolfs,
Maud Peijnenburg, Lisanne van Eldik, Nikki van Bommel, Marleen Cornelese en Tara Moens
10-11-2008 H1 Heren I nestelt zich op kop van de 3e Klasse!
Afgelopen zondag heeft Heren I via een 3 - 1 overwinning op Spitsbergen zich aan de kop van de 3e klasse genesteld! Het was een redelijke wedstrijd, waarbij een aantal heren het vrijdagavondfeest nog in de benen hadden zitten. Bij rust was de stand 1-0 door een strafcorner van Bas Raemakers jr, de 2-0 en 3-0 vielen na rust door Keimpe Ravenstein en Maarten Stuurman. In de laatste minuut scoorde Spitsbergen nog 3-1. Coach Stefan Reijnen was tevreden met de uitslag, maar niet geheel tevreden met het spel : 'er ontbrak vandaag de nodige scherpte in de passing en in het veldspel. Daardoor maakten we het onszelf knap lastig tegen een toch mindere tegenstander. Uiteindelijk is de overwinning terecht'. Saillant detail is dat Heren I na 7 wedstrijden evenveel punten heeft (16) als het gehele vorige seizoen... Foto 1, Foto 2, Foto 3
10-11-2008 MC2 Deventer MC2 - MC2
We hadden het de vorige keer al beloofd, Anne en de achterhoede zouden het tegen Deventer drukker krijgen dan tegen Apeldoorn en dat is uitgekomen. Voordat we naar Deventer afreisden, moesten we eerst nog op de foto. Vorig seizoen is Bouwgroep Gerritsen de officiële tenuesponsor van MC2 geworden. Dit seizoen hebben via Nico nog eens twee gulle gevers interesse getoond in de goede verrichtingen van het MC2 team. Gerritse IJzerhandelwaren heeft ons team van waterflessen en een watertas voorzien en Grillo Vloeren BV is zo aardig geweest om alle speelsters te voorzien van een hele mooi oranje sporttas, die naast de naam van de gulle gever ook voorzien is van een nummer, zodat iedereen zijn eigen tas kan herkennen. Bij deze willen we natuurlijk de tenue sponsor Gerritsen Bouwgroep en de gulle gevers Gerritse IJzerwarenhandel en Grillo Vloeren BV hartstikke bedanken. Mede jullie ondersteuning zorgt er voor dat we als team nog beter kunnen presteren. (zie ook de foto).
Na het nemen van de foto en de lootjes trekken voor het aanstaande Sinterklaasfeest gingen we vol goede moed naar Deventer. Het weer was schitterend net zo als jullie spel. Met name in het begin van de 1e helft waren jullie echt de sterkste partij. Deventer werd ver naar achteren gedwongen en had moeite om onder de druk uit te komen. Jullie wisten weer aardig wat kansen te creëren, maar net als vorige week ging de bal er maar niet in. Vanaf de zijkant (waar altijd de beste stuurlui staan) was goed te zien dat jullie toch weer weinig gebruik maakten van de breedte van het vel en teveel met z’n allen de spits in wilden duiken. Dat moeten we de volgende keer echt beter op letten. Jullie speelden echter zeer sterk en het was zeker niet onverdiend geweest als we met rust al 0-2 voor hadden gestaan, maar helaas bleef het 0-0. Na de rust ging het spel gelijk op. Deventer had er plotseling een hele goede spits bij geregeld en kon daardoor iets makkelijker de aanval zoeken. Het spel golfde op en neer, zonder dat er gescoord werd. Tot het moment waarop Deventer via hun snelle spits de achterlijn kon halen en de bal voor ons doel kon brengen. Onze keeper met steun van de achterhoede wist de bal tot twee keer toe te keren, maar de derde keer ging de bal via via toch nog heel langzaam het doel in 1-0 voor Deventer. Het was tegen de verhoudingen in, maar een bekende voetballer zou zeggen “om te winnen, moet je één doelpunt meer dan de tegenstander maken” en dat deed Deventer. Jullie bleven net als altijd goed doorvechten, maar we kwamen niet meer tot scoren. Jammer jammer jammer, het was niet nodig geweest en een gelijkspel was wel het minste wat jullie verdiende. De teleurstelling was dan ook groot en dat mag. Verliezen terwijl je eigenlijk net zo goed had kunnen winnen is gewoon niet leuk, maar hoort wel bij sport. Zo ook de scheidsrechters, die dit keer niet echt lekker floten. Gelukkig was dat voor beide team een handicap en wisten we soms niet waarvoor en voor wie er gefloten werd. Een les voor jullie: als de scheidsrechters niet duidelijk zijn, moet je de bal gewoon opeisen en de vrij bal snel nemen. Gelukkig begrijpen jullie dat verliezen niet leuk is, maar ook niet het einde van de wereld betekend en was na een kort moment van balen en een warme douche bij de meesten de glimlach alweer terug op het gezicht. Dames volgende week weer een zware wedstrijd en dan thuis tegen Tempo. We gaan dan weer gewoon ons eigen spelletje spelen en vanaf het begin proberen Tempo onder druk te zetten. Laten we alleen wel afspreken dat we dan echt het veld heel breed houden en niet allemaal de spits in duiken. Het maakt echt niet uit wie er scoort, als er maar gescoord word. Laat de bal dus het werk doen en speel snel over, alleen dan kun je een goede verdediging kapot spelen en de bal achter de keeper krijgen.
Meiden het was weer een mooie wedstrijd om naar te kijken, jammer dat het geen punten heeft opgeleverd. Nico en Stephan
04-11-2008 MC2 MC2 - Apeldoorn MC3
Dames jullie wisten weer heel veel kansen te creëren. Na drie weken rust en lekkere vakantie mochten jullie zaterdag weer het veld op. Het was een koude natte zaterdag en Apeldoorn kwam bij ons op bezoek. De eerste wedstrijd van het seizoen met ons geheel nieuwe team hadden we vrij makkelijk met 5-0 gewonnen, maar we wisten allemaal dat dit weer een nieuwe wedstrijd was en dat Dorien nog steeds herstellende is van haar gebroken teen en dus niet mee kon spelen. We begonnen de bespreking met een leuk moment waarvoor Nico gezorgd had, maar daar zullen we de volgende keer meer over berichten. Tijdens de bespreking hebben we afgesproken dat we Apeldoorn goed onder druk zouden zetten en dat de verdediging het veld lekker klein zou houden. Hierdoor hoefden de middenvelders iets minder meters te lopen en konden de linies (voor, midden en achter) elkaar goed ondersteunen. Zo gezegd zo gedaan. Apeldoorn wist niet waar ze het zoeken moesten en konden alleen af en toe door middel van een harde lange bal een klein beetje lucht krijgen. Jullie voerden de opdracht goed uit en wisten heel veel kansen te creëren. We geloven dat alle voorhoede speelsters wel meerdere keren tegen de keeper van Apeldoorn hebben aangeschoten. Het was in ieder geval een zenuwslopende wedstrijd en op een gegeven moment waren we langs de kant zelfs nog bang dat niet wij, maar Apeldoorn vanuit een gelukkige bal misschien zou scoren. Dat gebeurde gelukkig niet doordat onze goede verdediging die het niet echt druk had zeer alerte bleef, er wel weer stond als dat nodig was. Zoals gezegd het was koud en nat en als de ballen er dan maar niet in willen, voelt het nog kouder en natter aan. In de rust stond Anne die m.u.v. een bal die ver naast geslagen werd, nog niets te doen had gehad dan ook te rillen van de kou en ook de achterhoede speelsters hadden het niet echt warm. Meiden respect, zoals jullie er toch weer stonden en de opdrachten goed uitvoorden, zorgde er mede voor dat het voor het middelveld te belopen bleef en wij velen kansen bleven krijgen. Kansen zijn echter nog geen doelpunten en zaterdag hebben we gezien dat scoren niet vanzelfsprekend is en al helemaal niet simpel. We moeten alleen niet vergeten dat het krijgen van kansen een kunst op zich is en een eerste vereiste om überhaupt een doelpunt te kunnen maken. Jullie speelden als team weer heel erg goed en een overwinning zou dan ook niet meer dan verdiend zijn. Apeldoorn is de tweede helft volgens ons niet meer over de 23 meter lijn geweest en Anne heeft die helft helemaal niets meer te doen gehad. Verdedigen was het enige wat Apeldoorn nog kon doen en jullie maar aanvallen, kansen krijgen en maar niet kunnen scoren. Veel lof gaat uit naar de keeper van Apeldoorn die veel ballen wist tegen te houden. Zelfs de in de tweede helft goed lopende strafcorner wilde er maar niet in en werd steeds weer uit de hoek geschopt of geslagen door de keeper van Apeldoorn. Het begon een klein beetje frustrerend te worden om te zien hoe hard jullie bleven vechten voor de drie punten en het steeds net weer niet lukte om het net te vinden. Het siert jullie dan ook dat de moed niet werd opgegeven, jullie niet verslapte, maar er zelfs nog een schepje boven op deden. En ja hoor met nog een paar minuten op de klok werd weer een strafcorner goed ingeslagen, maaaaaaaaaaaaar zat de keeper weer in de goede hoek. Dit keer werden jullie eindelijk wel een keertje beloond voor de inzet en het goede spel en werd de terug kaatsende bal in de andere hoek ingeslagen en ging hij via de keeper (die alweer in de goede hoek lag) en tergend langzaam het doel in 1-0. En dat was niet meer dan terecht, want jullie hadden de hele wedstrijd de overhand en Apeldoorn is geen moment gevaarlijk geweest. Het enige dat we volgende keer nog iets beter moeten doen (naast en beetje vaker scoren), is het veld breed houden. Het is heel verleidelijk om met z’n allen door het midden op het doel af te stormen als de tegenstander niet onder druk uit kan komen, maar het is veel beter om ook dan het veld lekker breed te houden en de tegenstander veel te laten lopen. Maar goed dames de drie punten zijn weer binnen. Volgende week tegen Deventer en dan doen we het net als zaterdag, veel druk naar voren en veel kansen creëren, maar proberen we het veld ook lekker breed te houden. De achterhoede en Anne zullen het tegen Deventer waarschijnlijk wel iets drukker krijgen, maar met zulke verdedigers als de onze, zijn wij daar helemaal niet bang voor. Meiden het blijft een groot plezier om te zien hoe goed jullie als team presteren en er als echte (ik zou bijna zeggen Duitsers) HVZ’ers tot het laatste fluitsignaal voor blijven knokken.
Wij zijn twee trotse coaches. Nico en Stephan
06-10-2008 H1 H1 - Bemmel
Ons Heren I team heeft de ongeslagen status gehandhaafd. Thuis werd Bemmel met 4-1 verslagen. Na een ruststand van 1-0 liep ons Heren team uit naar 4-0. Bemmel scoorde 4-1 in de laatste seconde. Heren I speelde superieur aan Bemmel en versloeg Bemmel hockeytactisch en technisch. Dat er slechts 4 keer werd gescoord is misschien de enige opmerking, het veldspel was een genot om naar te kijken. Chapeau voor de Heren!
06-10-2008 D1 D1 - Bemmel
Afgelopen Zondag wist Dames I helaas niet te winnen van Bemmel. Na een 1-0 voorsprong bij rust werd binnen 10 minuten na rust de stond door Bemmel omgebogen tot 1-3. Dames I wist nog 1x te scoren maar verder dan 2-3 kwam het team niet. Een toch wel teleurstellende uitslag tegen een tegenstander waarvan gewonnen had kunnen worden. Dames I, zet 'm op de volgende keer!
06-10-2008 MC2 Doetinchem MC2 - MC2
13-0 winst op Doetinchem en toch hou ik het kort deze keer (het is al laat en morgen vroeg weer op). We wisten dat het niet al te zwaar zou worden, maar je weet het nooit. Onderschatten van de tegenstander is het stomste wat je kunt doen. Gelukkig waren jullie vanaf het begin goed bij de les (en een beetje bij de jongens met de BMX’n). Vivian C. was extra gemotiveerd, want als we 2-0 voor zouden komen, mocht ze eindelijk van de laatste vrouw plaats af en op haar bekende en begeerde linksachter plaats gaan spelen. Het duurde niet lang of Silje scoorde 1-0 en Vivian begon al langzaam te glunderen. Nadat Floor vlak daarna vanuit een strafbal (ja jullie lezen het goed een strafbal) 2-0 scoorde, kon de wedstrijd voor Vivian niet meer stuk. We kregen langs de kant al snel te horen dat we een belofte moesten invullen en zo gezegd zo gedaan. Vivian heeft de rest van de wedstrijd niet meer op de laatste vrouw plaats gespeeld. Deze positie werd naast Floor ook heel goed door Julia ingevuld. Linda en Marene stonden zoals altijd weer gedegen en heel zeker achterin te spelen en volgde de gemaakte afspraak goed op. De achterhoede speelde ver naar voren toe en was steeds heel alert om de enkele keer dat Doetinchem over de middenlijn heen kwam de bal snel te veroveren en naar voren te spelen. Ook op het midden veld liep het erg lekker. De ruimte tussen voorhoede en achterhoede was klein, waardoor de middenvelders dit keer niet zo heel erg veel meters hoefde te lopen. Maar toch blijft het buffelen op het midden veld en daarvoor ons respect. Doetinchem speelde niet erg sterk en daardoor konden we nog meer druk naar voren zetten dan gewoonlijk al het geval is. Als we het goed hebben gezien wisten Jilke, Else en Vivian H. allen één of meerdere malen vanuit het middenveld te scoren. Sara baalde een klein beetje dat het haar niet gelukt was. Nogmaals meiden het gaat niet alleen om scoren, maar om winnen als team. Sara speelde de sterren van de hemel als links half en gaf iedere keer weer prima voorzetten waaruit een ander dan weer een doelpunt kon maken. Dat is minstens zo belangrijk als de laatste tik geven. Voor de voorhoede was leek het af en toe wel een flipperkast. Silje, Esmee, Esmay en Floor (als ze niet achter stond) zijn nog nooit zo vaak in de cirkel van de tegenstander geweest. Het is echter niet makkelijk scoren als er 20 speelsters in één cirkel staan, maar toch lukte het meerdere keren om het net of de plank te raken. Bij rust was het al 7-0 en dat beloofde veel goeds. Tot en met 9-0 (of moet ik zeggen totdat de familie Campschroer kwam kijken) ging het vlot, maar die 10e wilde maar niet vallen. Het ging zo makkelijk, dat iedereen de drang naar het doel niet kon beheersen (en dat is heel logisch, maar niet altijd even goed) en het veel te druk werd voor de keeper van Doetinchem. Dat was bij Anne wel anders. Het enige wat Anne kon doen, was de rest aanmoedigen en zorgen dat ze een klein beetje warm bleef. Doetinchem is volgens ons geen enkele keer over de 23 meter lijn gekomen en Anne heeft werkelijk geen bal in haar cirkel gehad. Ze is er dan ook maar rustig bij gaan zitten. Tenslotte hebben jullie gelukkig de toeschouwers die iets later kwamen toch nog getrakteerd op 4 mooie doelpunten en werd het 13-0. Na de wedstrijd even wat drinken en snoepen en zodra er water was douchen. Daarna nog enige interesse tonen in de verrichtingen van de BMX’ers en ook deze sportieve hockey zaterdag zat er weer op. Meiden goed gespeeld. De tegenstand was weliswaar minimaal, maar jullie bleven goed geconcentreerd samenspelen. Komende week nog lekker trainen, de 11e naar de clinic als je zin/tijd hebt en dan een weekje genieten van de herfstvakantie.
Dames het is leuk om te zien hoe goed jullie samenspelen en als team veel plezier aan hockey beleven. Ga zo door en hou dat plezier vast bij alles wat je doet.
28-09-2008 MC2 MC2 - Zutphen MC2
HVZ Meisjes C2 krijgt loon naar werken. Zaterdag mocht HVZ MC2 thuis aantreden tegen Zutphen MC2 en het beloofde weer een spannende wedstrijd te worden. Onder een stralend zonnetje en met wederom heel veel ouders, vrienden en familie langs de lijn begon MC2 voortvarend aan de wedstrijd. Het feit dat ze een geheel nieuw team zijn en pas 3x hadden samengespeeld, was ook deze wedstrijd weer niet te merken. Net als alle voorgaande wedstrijden werd heel goed samengespeeld, hard voor elkaar gewerkt en meteen vanaf het eerste fluitsignaal de tegenstander onder druk gezet. Zoals altijd stond de verdediging van HVZ MC2 zeer gedegen te spelen, waardoor Zutphen slechts sporadisch gevaarlijk kon worden. Het middenveld van Zevenaar had het extra zwaar door de brandende zon, maar was toch steeds weer in staat om snel van verdedigen naar aanvallen over te schakelen. Al na vijf minuten resulteerde een goede snelle aanval vanaf het middenveld over rechts in een mooie voorzet die prima door de snel inlopende linkerspits van HVZ hard naast de keeper van Zutphen werd ingeslagen 1-0. Er volgden nog meer kansen, maar een engeltje op het doel van Zutphen zorgde er voor dat de bal overal kwam, de paal, de keeper en weer de paal,maar niet in het doel. Direct na de welverdiende rust, wist Zutphen eventjes onder de druk van HVZ uit te komen en enkele gevaarlijke counters te plaatsen. Ondanks dat de verdediging en keeper van HVZ prima stonden te spelen, was het Zutphen die uit een mooie aanval op 1-1 kwam. Dit was het moment waarop HVZ kon laten zien dat ze het nooit opgeven en over een uitmuntende dosis inzet en doorzettingsvermogen bevat. De kopjes gingen niet hangen. Er werd gewoon nog eventjes een schepje bovenop gedaan en al snel werd Zutphen weer op eigen helft terug gedrongen. De 2-1 liet niet lang op zich wachten. Na een goede afgeslagen aanval van Zutphen, werd de bal snel van achteruit via het hard werkende middenveld direct in de diepte op rechts gegeven. De rechterspits van HVZ liep de verdediging van Zutphen eruit, wist de bal netjes vrij te spelen en een prachtige voorzet te geven. De altijd snelle en makkelijk scorende linkerspits, die aan de aandacht van de Zutphense verdediging was ontsnapt, wist de mooie voorzet goed te verwerken en sloeg de bal netjes in de hoek 2-1. Zevenaar bleef maar doorgaan en langzaam maar zeker vloeide de energie bij Zutphen weg. De druk werd hoger en hoger, hetgeen tenslotte resulteerde in een mooie strafcorner die door de goede spits van HVZ MC2, niet hard maar wel geplaatst, keurig in de hoek geslagen werd 3-1. Dit was tevens de eindstand. HVZ MC2 had de hele wedstrijd het betere van het spel, daarom terecht gewonnen en loon naar werken gekregen. Het team werd na de wedstrijd dan ook gecomplimenteerd door de sportieve coach van Zutphen. HVZ MC2 is een team om trots op te zijn en dat steken de coaches niet onder stoelen of banken ( Wedstrijdverslag met Teamfoto).
21-09-2008 H1-D1 H1-Dieren, D1-Kromhouters
Dit weekend wisten zowel Dames I als Heren I hun eerste thuiswedstrijd in winst om te zetten!
Dames I was met 2-1 te sterk voor het fysiek sterke Kromhouters uit Tiel. Voor Dames I betekent dit aansluiting bij de top van de 3e klasse na 2 wedstrijden.
Heren I versloeg het altijd stugge Dieren met ruime cijfers: 5 - 1. Na een vrij weekend vorige week, betekende dit de eerste wedstrijd en dus overwinning voor Heren I.
20-09-2008 MC2 Tempo '41 - MC2
Dames jullie kunnen trots zijn op jezelf en op elkaar. Zonder Dorien, die een gebroken teen heeft (heel veel sterkte Dorien en we hopen dat je er snel weer bij kunt zijn), moesten we de lange reis naar Zwolle aanvangen. Nadat we allemaal de parkeerplaats van Tempo ’41 gevonden hadden, konden jullie met de voorbereiding van de wedstrijd beginnen. Doordat Dorien er niet bij was, werd nog eventjes gekeken hoe we nu de strafcorners zouden nemen. Achteraf bleek dat echter overbodig, want we hebben geen enkele strafcorner meegekregen.
Jullie begonnen heel sterk aan de wedstrijd en Tempo ’41 werd snel onder druk gezet. De achterhoede met Marene, Vivian C., Julia en Linda als voorstopper was een zekere schakel en hield heel goed stand tegen de aanvallers van Tempo. We weten dat verdedigen niet gezien wordt als de meest dankbare taak, maar een goed team begint bij een zekere achterhoede. Jullie stonden deze partij wederom heel goed te verdedigen, zodat het ook voor het middenveld en de voorhoede allemaal een stuk makkelijker werd. Natuurlijk kan je nooit helemaal voorkomen dat er strafcorners worden gegeven en zo ook deze wedstrijd kreeg Tempo wel enkele strafcorners mee. Uit één daarvan wisten ze door de bal goed af te leggen, heel mooi 1-0 te maken. Jammer natuurlijk, maar jullie lieten de moed niet zakken en gingen gewoon door met goed tegenspel bieden. Het middenveld met Jilke, Vivian H., Sara en Else moest ook deze wedstrijd weer hard werken en dat werd nog eens verzwaard door de warmte. Jullie wisten steeds weer goed om te schakelen van aanval naar verdediging. Helaas eindigde een mooie snelle uitbraak van ons net niet in het doel, maar ernaast. Tempo bleef daardoor voorstaan en wist zelfs voor rust nog op 2-0 te komen. Met deze stand zijn we gaan rusten en hebben we afgesproken dat we er nog een schepje bovenop zouden gaan doen. Goed langs de zijkanten uitverdedigen, snel de vrije bal nemen, kijken waar de vrije speelster loopt en de bal via zo min mogelijk slagen naar voren brengen. Meiden jullie hebben de tweede helft precies gedaan wat we afgesproken hadden. Er werd goed gespeeld en voor iedere bal gevochten. Helaas zag de scheidsrechter wel heel erg vaak de shoot van Tempo over het hoofd, hetgeen soms zelfs resulteerde in een strafcorner tegen i.p.v. een vrije slag mee. We weten allemaal dat dit niet eerlijk is, maar als je uitspeelt zal het vast nog wel eens vaker voorkomen dat bij “twijfel” de scheidsrechter tegen ons fluit. Ondanks dat Anne weer als vanouds een puike wedstrijd stond te keepen, ging ook de 3-0 er nog in. Even dachten wij coaches dat dit jullie “knak moment” zou zijn, maar niets bleek minder waar. Een kort moment balen om de teleurstelling te verwerken en daar gingen jullie weer. De voorhoede met Silje, Esmee, Floor en Esmee werd nog vaker in stelling gebracht en de tegentreffer kon niet uitblijven. Een goed afgeslagen aanval werd snel verwerkt door de achterhoede, via het middenveld kwam de bal bij Esmee die hem direct naar rechts op Floor speelde. De verdediging van Tempo was door dit snelle spel al geheel in de war en Floor gaf de bal goed strak voor op Silje die in kwam lopen bij de tweede paal en de bal hard naast de keeper in het doel kon slaan. De aansluiting was daar, de ouders van Tempo werden stil en de coach boos. Jullie werden terecht beloond voor het betere spel en de getoonde inzet, maar het was nog niet genoeg en dat wisten jullie maar al te goed. Direct werd op zoek gegaan naar de tweede treffer. Die volgde al snel. Na wederom goed verdedigend spel en een snel spelend middenveld, kwam de bal bij Esmee. Ze werkte de bal niet hard, maar wel geplaatst in de hoek naast de keeper (3-2). Nu was het echt paniek bij Tempo, want jullie maakten het spel en Tempo kwam er niet meer aan te pas. Helaas hadden de scheidsrechters dit ook door en werd Tempo een “klein” beetje geholpen om de druk te verlichten. Tempo moest zelfs tijdrekken als wapen uit de kast halen om niet alsnog de wedstrijd uit handen te geven. Des temeer was het jammer dat na een mooie aanval over links, een strakke voorzet net niet door Esmee kon worden ingetikt. De bal rolde voor het open doel langs en de verdiende 3-3 wilde niet vallen.
Meiden jullie hebben terecht de 2e helft gewonnen en het is jammer dat de 1e helft ook mee telt. Wij coaches zijn echter heel erg trots op de inzet en het getoonde spel van jullie. Terugkomen van 3-0 tot 3-2 in een wedstrijd die maar heel moeilijk gewonnen kon worden, is echt een prestatie van formaat. Wees dan ook trots op jezelf en het team. Wij weten zeker dat we ook namens de meegereisde ouders spreken als we zeggen dat jullie ons weer hebben laten genieten van een mooie pot hockey. Jullie speelden het spel zoals het spelletje bedoeld is. Goed samen spelen, werken voor elkaar, nooit opgeven en doorgaan met vechten tot het laatste fluitsignaal. Coaches MC2
14-09-2008 MC2 MC2 - Deventer MC2 (1-2)
Jammer dat aan het eind van de wedstrijd die ro…. bal er maar niet in wilde gaan. Een gelijk spel was zeker verdiend geweest. We wisten van te voren dat Deventer een sterkere tegenstander zou zijn en dat is uitgekomen. We begonnen goed aan de wedstrijd en de verdediging deed weer heel goed haar werk. Deventer werd ver van het doel gehouden en via het hard werkende middenveld werden de voorhoede speelsters goed in stelling gebracht. Helaas was het Deventer die de eerste goal scoorde. Anne stond weer als vanouds goed te keepen en werkte de bal uit het doel, maar in de rebound ging hij er alsnog in. Zoals een goed team betaamd, lieten jullie de kopjes niet hangen en deden er gewoon nog een schepje bovenop. Het bleef natuurlijk moeilijk, want tegen zo’n goede tegenstander kun je tenslotte niet alleen maar aan aanvallen denken. Er moet steeds goed verdedigd worden, het middenveld moet snel kunnen omschakelen van aanvallen naar verdedigen en de aanvallers moeten bij balverlies meteen beginnen met de opbouw van de tegenstander te verstoren. Jullie deden dat goed en wisten de druk bij Deventer op te voeren en nog voor rust werd de bal na een mooie aanval netjes door de benen van de keeper ingeslagen (1-1). Even leek het erop dat we nog voor de rust voor zouden komen, maar de bal ging op de paal (of schoen van de Deventer keeper) en wilden niet over de lijn rollen, helaas. Na de welverdiende pauze ging het spel op en neer. Jullie waren goed aan elkaar gewaagd en voor het in grote getale opgekomen publiek (ouders, familie en vrienden bedankt voor de steun en erg fijn dat jullie er waren) werd het een nog leuker schouwspel. Aan het begin van de 2e helft had Deventer de overhand en wist dit om te zetten in een doelpunt (1-2). Wederom lieten jullie zien wat vechten is en gingen vol overtuiging op zoek naar de gelijkmaker. Er werd gevochten voor iedere bal en de 2-2 zat er aan te komen. Helaas had Deventer het geluk aan haar zijde en wilde de bal er maar niet in gaan. Een gelijk spel was de terechte uitslag geweest, maar het mocht niet zo zijn. Meiden niet getreurd, volgende week zullen we Tempo ’41 laten zien dat er met HVZ MC2 niet te sollen valt. Als jullie net zoveel inzet tonen als zaterdag, zijn wij er zeker van dat het weer een spannende wedstrijd zal worden. Ga zo door en blijf lekker trainen, dan kan het allemaal alleen maar leuker en beter worden. Vanaf komende zaterdag mag Esmay weer meespelen en zijn we op volledige “oorlogssterkte”, Tempo is gewaarschuwd. Coaches MC2
07-09-2008 MA1 Van onze 'correspondent' Nico Heijne:
Ik heb vanmiddag een heerlijke pot gezien. De eerste 3 punten zijn binnen. En 5-0 hadden we vooraf niet direct aan gedacht.
Het begin van de wedstrijd moeten jullie nog even zoeken naar elkaar, maar dat wordt in de loop van de wedstrijd steeds beter. Met name in de 2e helft wordt Oosterbeek bij vlagen door jullie compleet van de mat gespeeld. Ik zie 3-hoekjes van achter naar voren. Geen Oosterbeekse komt eraan. Oosterbeek krijgt maar 2 kansen/mogelijkheden in de hele wedstrijd: in de 1e helft de vrije slag die in een keer van achter naar voren wordt geslagen, en in de 2e helft de spits die vrij voor Daphne komt. Ik dacht: "Daphne ga liggen". Daphne doet wat ik denk en dus wordt de bal perfect gestopt. De enige kans voor Oosterbeek levert dus ook niets op.
Leuk dat er ook weer zoveel ouders langs de kant stonden in Oosterbeek (de coach van Oosterbeek was impressed). De 2 Oosterbeekse ouders bleven stil. We speelden dus een thuiswedstrijd! Dames, nogmaals gefeliciteerd met dit eerste resultaat. Het smaakt naar meer!
06-09-2008 MC1
............en wie had dat gedacht?? Een nieuw team moet altijd weer even aan elkaar wennen. En dus heb je ook nog niet zomaar echt een team in het veld staan. Wie speelt er waar en hoe kunnen we elkaar makkelijk vinden in het spelletje? Best nog wel even lastig in het begin van een seizoen. Maar..............beste meiden en ouders, deze coach is geweldig trots dat de C1 bij de 1e de beste wedstrijd al laat zien, dat jullie een team zijn en er voor gaan.
Arnhem, altijd een lastige tegenstanders met hele goede spelers kreeg vandaag ons op bezoek. Het team van Arnhem speelt al wat jaartjes bij elkaar en dat zag je ook weer terug. Medespeelsters werden makkelijk gevonden en 2 hele handige spitsen maakten het onze verdediging erg lastig. De 1-0 kon niet uitblijven. Maar wie dacht dat we daarna geen kans meer hadden, kwam bedrogen uit. Een prima loopactie van Tess over rechts, bracht de bal in de cirkel. Marloes was heel goed meegelopen en gaf met een prima bekeken bal in de lange hoek, de keepster van Arnhem geen kans: 1-1. Tóch was het Arnhem dat weer makkelijk wegdraaide van onze verdediging en de 2-1 kon scoren. Babette had al verschillende fraaie reddingen verricht, maar deze bal viel niet te houden!
Rust; met z'n allen even bijpraten, een slokje water, even uithijgen. Anne en Lisanne erbij voor de mentale ondersteuning. Tips aan elkaar geven en afspraken maken; het veld breed houden, actie maken en direct spelen, niet gaan lopen met de bal, overnemen van elkaar en de 2 spitsen uitschakelen door kort te dekken. Druk naar voren en vastzetten bij een vrije bal tegen.
Het lukte allemaal in de 2e helft en wat  werd er voor elkaar 'geknokt'. De Zevenaarse supporters langs de kant wreven zich nog maar eens goed in de ogen. "Wat gebeurt er hier allemaal", moeten ze gedacht hebben. Ook vocaal lieten ze zich goed horen.
Arnhem kwam er niet meer aan te pas. Met een geweldige knal op goal van Femke, zag de keepster van Arnhem de bal via haar hand over de doellijn gaan: 2 -2. Arnhem zat er doorheen en al snel kwam er een prima aanval van ons over rechts, een loepzuivere voorzet, een scrimmage en dank je wel zei Sophie; ik schiet de bal er wel in:  2-3. Met nog een paar spannende minuten te spelen leek het wel of de 2e helft 45 min. lang was. Voor elke meter werd geknokt en met succes; het bleef bij de 2-3.